Կայացավ ԱՏՁՄ նոր կազմավորված Խորհրդի անդամների առաջին աշխատանքային նախաճաշը ԲՏԱ նախարար Մխիթար Հայրապետյանի հետ։​

23․02․2026
Հանդիպումը, որին մասնակցում էին նաև միությանն անդամակցող առաջատար մի շարք ընկերությունների («strategic»/«visionary» մասնակցություն) ղեկավարներ, դարձավ լիազորությունները ստանձնելուց հետո Խորհրդի նոր անդամների մասնակցությամբ առաջին քննարկումը՝ միտված «պետություն-մասնավոր» միասնական օրակարգի ձևավորմանը։
Քննարկման առանցքում էին՝
• Հայաստանին բնորոշ բիզնես-ռիսկերը, դրանց միջազգային ընկալումը և ազդեցությունը խոշոր կորպորացիաների հետ համագործակցության վրա
• Բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավման խթանման միջոցների կառուցակարգային խնդիրները
• Տեխնոլոգիական միգրանտների համար նախատեսված աջակցության մեխանիզմների կիրառման արդյունավետությունը ԱՏՁՄ Խորհրդի անդամները ներկայացրեցին ոլորտի ընկերությունների մոտեցումները և ընդգծեցին համակարգային, կանխատեսելի և մրցունակ միջավայրի ձևավորման առաջնահերթությունը՝ որպես Հայաստանի տեխնոլոգիական էկոհամակարգի երկարաժամկետ զարգացման կարևոր պայման։
Ձեռք բերվեցին պայմանավորվածություններ՝
բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավման ծրագրի շրջանակում համատեղ աշխատանքային ձևաչափ գործարկելու, ինչպես նաև երկրի հետ կապված ռիսկային ընկալումները կառավարելուն և միջազգային արդյունավետ հաղորդակցությանը միտված համատեղ աշխատանքները շարունակելու վերաբերյալ։ Քննարկման մասնակիցները վերահաստատեցին ինստիտուցիոնալ երկխոսության շարունակականության կարևորությունը՝ միտված Հայաստանի բարձր տեխնոլոգիական ոլորտի մրցունակության բարձրացմանը և դիրքերի ամրապնդմանը միջազգային շուկայում։

Քաղաքականություն՝ «ներքևից վերև»․ ինչպե՞ս է տեխնոլոգիական համայնքն ազդում միջավայրի վրա։​

Առաջատար Տեխնոլոգիաների Ձեռնարկությունների Միությունը (ԱՏՁՄ/UATE) տեխնոլոգիական էկոհամակարգի առանցքն է՝ երկրի խոշորագույն «հայթեք» միավորումը և Հայաստանի հնագույն և խոշորագույն բիզնես ասոցիացիաներից մեկը։ Քաղաքականությունների մշակումը և շահերի պաշտպանությունը՝ կառույցի 4 ռազմավարական ուղղություններից մեկը: Բացառիկ մանրամասներ ԱՏՁՄ տնօրեն Սարգիս Կարապետյանից և ԱՏՁՄ Քաղաքականությունների մշակման և շահերի պաշտպանության դեպարտամենտի ղեկավար Ալլա Հախնազարյանից։

Կրթություն ֆինանսավորելն այսուհետ 10 անգամ ավելի շահավետ է:​

Ազգային ժողովն ընդունել է Հարկային օրենսգրքում ԱՏՁՄ Քաղաքականության մշակման և շահերի պաշտպանության դեպարտամենտի առաջարկած փոփոխությունը։ Այսուհետ Հայաստանի տարածքում կրթական ծրագրեր իրականացնող լիցենզավորված հաստատություններին բիզնեսի կողմից արված նվիրատվությունների դեպքում շահութահարկի հարկման բազայից կարելի է նվազեցնել հարկային տարվա համախառն եկամտի 2.5%-ը՝ նախկին 0.25%-ի փոխարեն։ Փոփոխությունը հնարավոր դարձավ ՓՄՁ զարգացման խորհրդի շրջանակներում տարվող աշխատանքների շնորհիվ։ Շնորհակալություն Խորհրդի բոլոր անդամներին և Investment Council of Armenia-ին արդյունավետ համագործակցության համար:

Աշխատանքային պայմանագրերի կնքման, փոփոխման և լուծման համար նախատեսված նոր էլեկտրոնային համակարգ​

16․12․2025
Արդյունավետ հանդիպում ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի ներկայացուցիչների հետ UATE Policy Hub-ի շրջանակում։
Նորամուծության մանրամասն ներկայացում և բաց քննարկում ԱՏՁՄ համայնքի ընկերություններին հետաքրքրող հարցերի շուրջ։
Policy Hub-ը ԱՏՁՄ քաղաքականությունների մշակման և շահերի պաշտպանության դեպարտամենտի ավանդական միջոցառումներից է՝ ուղված տեխնոլոգիական ոլորտի կարգավորումների բարելավմանը, պետություն-մասնավոր փոխգործակցության խորացմանը և գործարար կլիմայի լավարկմանը։

«Հարկային մարմիններ – տեխնոլոգիական համայնք» փոխգործակցություն․ հանդիպում ՊԵԿ և ԱՏՁՄ ղեկավարության միջև։​

28․11․2025
Առաջատար տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության և Պետական եկամուտների կոմիտեի ղեկավարների միջև տեղի ունեցած հանդիպման ընթացքում քննարկվել են հարկային մարմինների և տեխնոլոգիական համայնքի միջև փոխգործակցությունն առավել արդյունավետ դարձնելու ճանապարհները։
Հանդիպման ընթացքում ՊԵԿ նախագահ Էդուարդ Հակոբյանն ընդգծել է Կոմիտեի գործունեության ընթացքում նորարար տեխնոլոգիաների կիրառման կարևորությունը, անդրադարձ կատարել Կոմիտեի ձեռքբերումներին։
ԱՏՁՄ տնօրեն Սարգիս Կարապետյանը անդրադարձ է կատարել տեխնոլոգիական համայնքի կողմից վճարվող հարկերի հետևողական առաջանցիկ աճին և այդ համատեքստում հարկային մարմինների հետ փոխգործակցությունն առավել դինամիկ և ինստիտուցիոնալ դարձնելու անհրաժեշտությանը։
Հանդիպմանը մասնակցում էին ԱՏՁՄ խորհրդի անդամներ Իրինա Դումանյանը, Նարեկ Ասլիկյանը, Ռեմ Դարբինյանը, Արսեն Բաղդասարյանը, Գոռ Վարդանյանը և Արմեն Քոչարյանը։
Քննարկման արդյունքներն ամփոփելիս ԱՏՁՄ տնօրեն Սարգիս Կարապետյանը նշեց, որ ՊԵԿ-ը Հայաստանի պետական մարմիններից, թերևս, ամենահեռուն է գնացել թվային փոխակերպման ճանապարհով, ուստի տպավորություն ունի, որ Կոմիտեյում տեխնոլոգիաների և այդ տեխնոլոգիաները ստեղծող համայնքի կարևորության վերաբերյալ կա հստակ ընկալում։
«Տեխնոլոգիական էկոհամակարգ – պետություն» փոխգործակցության զարգացումը ԱՏՁՄ առաքելության առանցքային ուղղություններից է, ինչի համար միության կազմում 2024 թվականից գործում է Քաղաքականության մշակման և շահերի պաշտանության առանձին դեպարտամենտ։

Տեխնոլոգիական ոլորտում պետություն-մասնավոր համագործակցությունը տարեցտարի, անշուշտ, զարգանում է, սակայն ժամանակն է այն առավել ինստիտուցիոնալ դարձնել:​

08.01.2025
Իր գործունեության տարիների ընթացքում Առաջատար Տեխնոլոգիաների Ձեռնարկությունների Միությունը պետության հետ հարաբերվելու բացառիկ փորձ է կուտակել։
Քառորդդարյա այդ փորձը մի կարևոր բան է արձանագրում՝ տեխնոլոգիական ոլորտում պետական և մասնավոր հատվածների միջև փոխգործակցության ծավալներն, այո, տարեցտարի աճում են։ Սակայն հարաբերությունների բնույթը հաճախ շարունակում է խիստ անձնավորված մնալ։ Հարաբերությունները, երբեմն, ոչ այդքան կառույցների միջև են, որքան ղեկավարների ու առանցքային դերակատարների։ Սա ռիսկ է, որը գրեթե միշտ իրացվում է կադրային փոփոխությունների ժամանակ։
Պետություն-մասնավոր փոխգործակցությունն անհրաժեշտ է առավել ինստիտուցիոնալ դարձնել։ Սա էր ԱՏՁՄ տնօրեն Սարգիս Կարապետյանի հիմնական ուղերձը Սևան Ստարթափ Սամմիթի Կառավարական օրվա շրջանակում անցկացված պանելային քննարկման մասնակիցներին և ունկնդիրներին։
Քննարկմանը մասնակցում էին
ԲՏԱ նախարարի առաջին տեղակալ Գևորգ Մանթաշյանը,
ԿԳՄՍՆ Բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեի նախագահ Սարգիս Հայոցյանը,
Enterprise Armenia-ի տնօրեն Գոհար Աբաջյանը,
UEICT-ի գործադիր տնօրեն Էդուարդ Մուսաելյանը,
National Instruments AM-ի գլխավոր տնօրեն Արսեն Առուստամյանը։
Մոդերատոր՝ Ձեռնարկությունների Ինկուբատոր Հիմնադրամի տնօրեն Բագրատ Ենգիբարյան

ԱՏՁՄ-ի դիրքորոշումը առաջարկվող հետազոտություն և զարգացում կանոնակարգերի վերաբերյալ​

«Գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակող մասնագիտական հանձնաժողով ձևավոևելու, հանձնաժողովի գործունեութւան կարգը և կազմը սահմանելու, հանձնաժողովի կողմից գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու կարգը, գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների չափանիշները սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության որոշման նախագծի («R&D») վերաբերյալ ԱՏՁՄ կարծիքը։  Նախագծի հետ կապված նախևառաջ ընգծենք, որ ընտրված մոտեցումը չի արտացոլում Հայաստանի ներկա սոցիալ-տնտեսական իրողությունները և նորարարական զարգացման առանձնահատկությունները։ Այս խնդիրն առավել ակնհայտ է դառնում բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության ոլորտի ներկա իրականության առանձնահատկությունները դիտարկելիս։ Նախագծով առաջարկվող  մոտեցումը զգալի ադմինիստրատիվ բեռ է ստեղծում ընկերությունների համար, ստիպելով նրանց հատկացնել լրացուցիչ ռեսուրսներ և աշխատակազմ՝ համապատասխանության պահանջները բավարարելու համար։ Այս արհեստական բարդությունները խոչընդոտում են կազմակերպություններին՝ կենտրոնանալու իրենց առանցքային գիտահետազոտական և փորձարարական աշխատանքների վրա, զգալիորեն սահմանափակելով նրանց ռեսուրսների և ուշադրության արդյունավետ բաշխումը։ Առաջարկվող կարգավորումները, թեև ունեն դրական նպատակադրում, սակայն ունեն հստակեցման կարիք՝ առավել արդյունավետ կերպով խթանելու երկրում նորարարական գործունեությունը։ Հետևաբար, ստորև ներկայացնում ենք մեր դիտարկումները նախագծի հետագա կատարելագործման ուղղությամբ։

I. Հանձնաժողովի մասով.

  1. Նախագիծը նախատեսում է գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու մասնագիտական հանձնաժողովի («Հանձնաժողով») կազմը։ Հանձնաժողովը նախագահում է Հայաստանի Հանրապետության կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության (ԿԳՄՍՆ) բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեի (ԲԿԳԿ) նախագահը, միևնույն ժամանակ ԲԿԳԿ ունի ներկայացուցիչ հանձնաժողովում և ապահովում է վերջինիս քարտուղարությունը։ Հանձնաժողովը կազմված է նաև այլ պետական մարմինների ներկայացուցիչներից։ ԱՏՁՄ-ն բարձր է գնահատում ԿԳՄՍՆ և ԲԿԳԿ դերը կրթության և գիտության զարգացման բնագավառում։ Այսուհանդերձ բարձր տեխնոլոգիաների արդյունաբերության R&D գործունեությունը իրենից ներկայացնում է այլ պահանջմունքներ և առանձնահատկություններ ունեցող ուղղություն, և Հանձնաժողովի նման կազմը առաջացնում է մի շարք հարցեր՝
    • Հաշվի առնելով ԿԳՄՍՆ և ԲԿԳԿ գործառույթները, որոնք հիմնականում վերաբերում են կրթությանը և գիտությանը (ինչը հստակ բխում է նաև ԿԳՄՍՆ և ԲԿԳԿ կանոնադրություններից)՝ անհասկանալի է, թե որքանով է վերջինս հնարավորություն ունենալու կոոդինացնելու կիրառական գիտական հետազոտությունները և փորձարարական մշակումները որպես այդպիսին որակելու աշխատանքները։ Ընդ որում, հարցն առավել խնդրահարույց է դառնում՝ հաշվի առնելով որ R&D գործունեությունը իրականացվելու է բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերությունում, իսկ վերջինս պահանջում է ինդուստրիայի առանձնահատկությունների և բովանդակության հստակ ընկալում։
    • Նախագծի Հավելված 2-ը նախատեսում է R&D գործունեության գնահատման համար հինգ չափանիշ, որոնք ամբողջովին գնահատողական են, և անհրաժեշտ են հատուկ գիտելիքներ և ունակություններ՝ նման գնահատողական չափանիշները ճիշտ կիրառելու համար։
    • Նախագիծը չի նախատեսում բիզնեսի ներկայացուցիչների որևէ կերպով ներգրավվում Հանձնաժողովում, ինչը ընդհանուր գործընթացը դարձնում է իրականությունից կտրված և հիմնված զուտ ակադեմիայի և ոչ արդյունաբերության վրա։
  2. Հանձնաժողովի դերը Նախագծի կիրառության իմաստով առանցքային է, և իրականությունից և արդյունաբերությունից կտրված մոտեցումը Նախագիծը և առհասարակ Նախագծի հետ կապված արտոնությունը կդարձնի իմաստազուրկ։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը, անհրաժեշտ ենք համարում վերադիտարկել Հանձնաժողովի կազմը թե’ նախագահության և թե’ անդամների համատեքստում։ 

II. Գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների չափանիշների մասով.

Նախագծի Հավելված 2-ը նախատեսում է մի շարք գնահատողական չափանիշներ՝ աշխատանքների՝ որպես գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ որակելու համար։ Այսուհանդերձ այդ չափանիշների մասով առկա են մի շարք անորոշություններ։ Այսպես՝
  1. Նախագիծը նախատեսում է «նորույթ»-ի չափանիշ, ինչը ենթադրում է, որ գործունեությունը պետք է նպատակ ունենա նոր կիրառական գիտելիք ստեղծելուն, որը նախկինում գոյություն չի ունեցել կամ չի կիրառվել տվյալ համատեքստում։
    • Հստակ չէ, թե արդյոք սա ենթադրում է, որ եթե գիտելիքը չի կիրառվել հենց տվյալ կազմակերպության կողմից, ապա համատեքստի պահանջը համարվում է բավարարված։
  2. Նախագծի Հավելված 2-ի 3-րդ մասի 3բ կետը հակասում է նույն մասի 4գ կետին։ Այսպես, Նախագիծը նախատեսում է «անորոշությունը» իբրև R&D գործունեության գնահատման չափանիշներից մեկը, իսկ անորոշության պայմաններից է հանդիսանում «ռեսուրսների անորոշությունը՝ չկա լիակատար վստահություն, թե որքան ժամանակ, գումար կամ ջանք կպահանջվի հաջողության հասնելու համար»։ Մյուս կողմից քննարկվող մասի 4գ կետը, որը «համակարգվածության» չափանիշի պայմաններից է, նախատեսում է, որ գործունեությունը պետք է իրականացվի նախապես պլանավորված, համակարգված և ֆինանսապես կազմակերպված ձևով: Պետք է հստակ սահմանված լինեն «[…] ռեսուրսները՝ ով և ինչ միջոցներ են ներգրավվելու (ֆինանսներ, ժամանակ, աշխատուժ)»։ 
    • Նման պայմաններում անհասկանալի է, թե որտեղ է ավարտվում անորոշությունը և որտեղ սկսում հստակությունը՝ ժամանակի, աշխատուժի և ֆինանսերի մասով։ Գտնում ենք, որ այս երկու պայմաններից մեկը պետք է հանվի՝ հակասությունը վերացնելու նպատակով։
  3. Նախագծի Հավելված 2-ի չափանիշներից է հանդիսանում «փոխանցելիությունը», որը ենթադրում է, որ «Գործունեության արդյունքը պետք է լինի փաստաթղթավորված և հաղորդակցելի, որպեսզի այն հնարավոր լինի. […] փոխադրել՝ կիրառել այլ ոլորտներում կամ նոր նախագծերում»։
    • Հասկանալի չէ, թե արդյոք այս պահանջը ենթադրում է կիրառելիություն միևնույն կազմակերպության ներսում, թե խոսքը վերաբերում է նրան, որ արդյունքը պիտի լինի հանրային, ինչը ենթադրում է մտավոր սեփականության հետ կապված հարցերի ապահովում մինչև նման հանրայնացումը։ Այդ հարցերի պատասխանները կարևոր են բիզնեսի համար կանխատեսելիության և գործընթացների պլանավորման տեսանկյունից։
  4. Նախագծի Հավելված 2-ի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակման աշխատանքներն այդպիսին որակելու չափանիշների կիրառման ժամանակ չեն գնահատվում հավաքագրման, կոդավորման, ձայնագրության, դասակարգման, տարածման, թարգմանության, վերլուծության կամ վերլուծական  և գնահատման գործողությունները։»
    • Հայաստանի Հանրապետության հարկային օրենսգրքի 150-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1.1-ը կետը վերաբերում է աշխատակիցների եկամտային հարկին։ Առաջանում է հետևյալ հարցը՝ եթե աշխատակցի  աշխատանքի մի մասն է համապատասխանում Գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակման աշխատանքներին, իսկ մյուսը ներառում է սույն կետով սահմանված գործողությունները, ինչպես է իրականացվելու գնահատումը և կիրառվելու Հայաստանի Հանրապետության հարկային օրենսգրքի 150-րդ հոդվածը և սույն Նախագիծը։

III. Հանձնաժողովին ներկայացվող տեղեկատվության մասով.

Նախագծի Հավելված 4-ը նախատեսում է այն տեղեկատվությունը, որն առնվազն պետք է ներկայացվի գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու և աշխատանքների հետագա ընթացքի հաշվետվողականության համար։ Տեղեկատվությանը վերաբերող դրույթները ունեն մի շարք խնդիրներ և/կամ անհստակություններ։ Այսպես՝
  1. Նախագծի Հավելված 4-ի 4-րդ մասը նախատեսում է, որ «Ծրագրում ներառվում է տեղեկատվություն՝ գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքների անվանումը` ըստ տնտեսական գործունեության դասակարգչի նկարագիրը, […] ծրագրի շրջանակում ներառված՝ մասնագիտական աշխատանքներ կատարող վարձու աշխատողների տվյալները։ Ծրագիրը կարող է ներառել նաև այլ հանգամանքների, փաստերի, տվյալների նկարագրություն, այլ հիմնավորումներ, որոնք կարևոր կհամարվեն աշխատանքներն իրականացնողների կողմից։ […] Եթե հայտը և դրան կից ներկայացված փաստաթղթերը կամ դրանցում ներառված տեղեկությունները կարիք ունեն լրացուցիչ հիմնավորումների, ապա հանձնաժողովը կասեցնում է հայտի քննարկումը և 2  աշխատանքային օրվա ընթացքում տեղեկացնում հայտատուին  […]»։ 
    • Գաղտնիք չէ, որ R&D գործունության մեջ կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում գաղտնիության կոմպոնենտը, իսկ ցանկացած արտահոսք կարող է հսկայական վնասներ պատճառել բիզնեսին, այդ թվում վնասելով հնարավոր նորարարությունը։ Նախագծի Հավելված 4-ի դրույթներից հստակ չէ, թե ինչ ծավալի տեղեկատվություն պետք է ներկայացվի աշխատանքների մասով թե նախնական և թե հետագա՝ մոնիթորինգի փուլերում։ Ավելին, Նախագծի Հավելված 4-ը նախատեսում է, որ Հանձաժողովը իրավասու է պահանջելու լրացուցիչ տեղեկատվություն, երբ «տեղեկությունները կարիք ունեն լրացուցիչ հիմնավորումների», ինչի ծավալը և շրջանակը ևս պարզ չէ։ Խնդիրը հատկապես ակնառու է այն պայմաններում, երբ Նախագիծը չի նախատեսում որևէ երաշխիք գաղտնիության մասով։ Հետևապես, հարկավոր է Նախագծում նախ հստակեցնել տնտեսվարողի կողմից ներկայացվող տեղեկատվության ծավալը, ինչպես նաև ներառել այնպիսի դրույթներ և երաշխիքներ, որոնք կապահովեն այդպիսի տեղեկատվության գաղտնիությունը։
  2. Անհասկանալի է, թե արդյոք առկա է որևէ սահմանափակում R&D գործունության մեջ մասնագիտական աշխատանք կատարող անձանց մասով։ Արդյոք այս ցանկը նույնանում է այն ցանկի հետ, որը մշակվում է «Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի պետական աջակցության մասին» ՀՀ օրենքի կիրառման նպատակով և որքանով է այդ նույնականացումը արդարացված։
  3. Նախագծի Հավելված 4-ը նաև նախատեսում է Հանձնաժողովի կողմից աշխատանքների պրոգերսի նկատմամբ վերահսկողության իրավունք։ Ընդ որում, «Աշխատանքներն իրականացնողը աշխատանքների իրականացման ընթացքի և արդյունքների մասին տեղեկություններ է ներկայացնում Հանձնաժողով Հայաստանի Հանրապետության կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարի սահմանված ձևով, կարգով ու պարբերականությամբ», իսկ Հանձաժողովը իրավասու է նաև անել լրացուցիչ հարցումներ և դրանց հիման վրա կատարվող ուսումնասիրությունների հիման վրա վերահսկել աշխատանքների իրականացման ընթացքը և արդյունքները։
    • Հաշվի առնելով R&D գործունեության առանձնահատկությունները և հատկապես R&D գործունեությունը բարձր տեխնոլոգիաների արդյունաբերության մեջ, անհասկանալի է, թե ինչպես է այդ արդյունաբերությունում R&D գործունեության հաշվետվողականության մանրամասները սահմանվելու ԿԳՄՍՆ կողմից, այն պայմաններում երբ նման մանրամասների սահմանման համար պարտադիր պայման է բարձր տեխնոլոգիաների արդյունաբերության հստակ ընկալումը և կապը ինդուստրիայում գործող բիզնեսների հետ։
    • Ավելին, հստակ չէ, թե որն է այն տեղեկատվության շրջանակը, որը Հանձնաժողովը իրավասու կլինի պահանջելու, հաշվի առնելով, որ հնարավոր են դեպքեր, երբ որոշակի տեղեկատվություն տնտեսվարող սուբյեկտը չի կարողանա ներկայացնել՝ գաղտնիության կոմպոնենտը հաշվի առնելով՝ արդյունքում զրկվելով հնարավոր արտոնությունից։
  4. Նախագծի Հավելված 4-ի 14-րդ մասի համաձայն՝  «[…] աշխատանքներն իրականացնողի գործունեության մեջ էական խախտումների առկայության դեպքում Կոմիտեն  իրավասու է գրավոր զգուշացնելու աշխատանքներն իրականացնողին, իսկ Հանձնաժողովը վերանայել գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ որակելու իր եզրակացությունը»։ 
    • Անհասկանալի է, թե որն է համարվում էական խախտում։ Հարկավոր է հստակեցնել այդ դեպքերը կամ առնվազն սահմանել խախտումը էական որակելու չափանիշներ, ինչպես նաև նախատեսել այդպիսի խախտման հետևանքը։
  5. Նախագծի Հավելված 4-ի 20-րդ մասի համաձայն՝ «Աշխատանքների իրականացման ընթացքում փոփոխություններ առաջանալու դեպքում աշխատանքներ իրականացնողը պետք է դրա մասին գրավոր տեղեկացնի հանձնաժողովին»։
    • Նախագծից պարզ չէ, թե որ փոփոխությունների դեպքում է տնտեսվարողը պարտավոր ծանուցել Հանձնաժողովին՝ արդյոք խոսքը գնում է ցանկացած փոփոխության, թե որոշակի չափանիշի համապատասխանող փոփոխությունների մասին, ինչ ժամկետում պետք է Հանձնաժողովը ծանուցվի, և որոնք են չծանուցման հետևանքները։
IV. Տնտեսական դասակարգչի մասով. 6. Նախագծի Հավելված 2-ի 5-րդ մասը նախատեսում է՝ «Սույն հավելվածի 3-րդ կետով սահմանված չափանիշների բավարարման դեպքում գիտական հետազոտությունները և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու վերաբերյալ եզրակացությունը տրամադրվում է. Առնվազն վերջին 6 ամիսների ընթացքում M72 տնտեսական գործունեության դասակարգչի ներքո հաշվետվությունների առկայության դեպքում, ընդ որում՝ այս մասով առնվազն 6 ամսվա ընթացքում ճշգրտումներ չպետք է կատարված լինեն»:
  • Ստացվում է, որ R&D գործունեության համար նախատեսված արտոնությունից օգտվելու հնարավորությունը ունի առվազն երկու սահմանափակում՝ M72 տնտեսական գործունեության դասակարգչի ներքո հաշվետվությունների ներկայացում և սույն դասակարգչի կիրառում առնվազն վերջին վեց ամսիների ընթացքում։
Հարկ է նշել, որ ՀՀ-ում ՏՏ ընկերությունների ճնշող մեծամասնությունը գործունեություն է իրականացնում J62 դասակարգչով, մինչդեռ M72 դասակարգչով գործող ընկերությունները կազմում են փոքրամասնություն։ ՀՀ-ում գործող միջազգային կազմակերպությունների դուստր ընկերություններ, ՀՀ-ում գործունեություն են իրականացնում, այդ թվում R&D գործունեություն, այլ դասակարգիչների ներքո։ Ստացվում է, որ վերը նշված երկու պայմանները արհեստական խոչընդոտ են ստեղծելու նմանատիպ ընեկերությունների համար. նոր ստեղծված ընկերությունները, որոնք փաստացի իրականացնում են գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ, գրանցումից հետո առնվազն 6 ամիս հնարավորություն չեն ունենա դիմելու օրենքով սահմանված արտոնություններից օգտվելու համար, իսկ մյուս կողմից այն ընկերությունները, որոնք իրականացրել և իրականացնում են գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ, սակայն իրենց հարկային հաշվետվություններում նշել են J62 դասակարգիչը (կամ որևէ այլ դասակարգիչ)՝ որպես վերջնական արդյունքի տնտեսական գործունեության դասակարգիչ, նույնպես առաջիկա 6 ամիսներին չեն կարողանա դիմել արտոնություններ ստանալու համար՝ չնայած այն հանգամանքին, որ նրանց գործունեության էական մասը համապատասխանում է օրենքի պահանջներին։ Արդյունքում այդ ընկերությունները հարկադրված կլինեն կատարելու նաև դասակարգչի փոփոխություն՝ արհեստական խոչընդոտը հաղթահարելու  համար ծախսելով լրացուցիչ ռեսուրսներ։ Նշվածը հաշվի առնեով՝ առաջարկում ենք հանել սույն պահանջը՝ թողնելով Հանձնաժողովի հայեցողությանը գնահատելու փասացի կատարվող գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների համապատասխանությունը սահմանված չափորոշիչներին։ Եթե հնարավոր չէ ամբողջությամբ հեռացնել սահմանափակումը, առաջարկում ենք վերանայել այն՝ առնվազն թույլ տալով  չկիրառել այն Նախագծի ընդունումից հետո առաջին մեկ տարվա ընթացում։

Փոփոխություններ և լրացումներ ՀՀ վարչական դատավարության օրենսգրքում

ԴԻՐՔՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԵՎ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔԻ ՆԱԽԱԳԾԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

27.02.2025 թվականին հանրային քննարկման է ներկայացվել «Հայաստանի Հանրապետության Վարչական դատավարության օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի նախագիծը (այսուհետ՝ Նախագիծ)։

Առկա կարգավորումը. Վարչական դատավարության օրենսգրքի (ՎԴՕ) 83-րդ հոդվածով սահմանվում են վիճարկման հայցը վարույթ ընդունելու իրավական հետևանքները. մասնավորապես, ընդհանուր կանոնի համաձայն՝ վիճարկման հայցը վարույթ ընդունելը կասեցնում է վիճարկվող վարչական ակտի կատարումը մինչև այդ գործով դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 

Նախագծով, ի թիվս այլի, առաջարկվում է. Վերոգրյալ կանոնն ուժը կորցրած ճանաչել և, ընդհանուր կանոնի համաձայն, հայցվորի վրա է դրվում պարտականություն վիճարկվող վարչական ակտի կատարման կասեցման համար դատարանին ներկայացնելու հայցի ապահովման միջնորդություն՝ հիմնավորելով, որ նման միջոցներ չձեռնարկելը կարող է 

  • անհնարին դարձնել կամ դժվարացնել դատական ակտի կատարումը կամ
  • միջնորդություն ներկայացրած անձի իրավունքների, ազատությունների և օրինական շահերի պաշտպանությունը կամ 
  • հանգեցնել վեճի առարկա հանդիսացող գույքի փաստացի կամ 
  • իրավական վիճակի փոփոխության կամ էական վնաս հասցնել միջնորդություն ներկայացնող անձին։

Ստացվում է, որ վարչական ակտը կարծես ավելի շատ օրինականության կանխավարկած է ստանում և, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է կատարվի՝ անկախ դատարանի կողմից դրա օրինականությունը ստուգելու հանգամանքի։

ԱՏՁՄ-ն իր դժգոհությունն է հայտնում ներկայացված նախագծով առաջարկվող կարգավորումների վերաբերյալ, քանի որ դրանք ոչ միայն հակասում են ՎԴՕ ընդհանուր տրամաբանությանը, այլ նաև տնտեսվարող սուբյեկնտերի վրա դնում են լրացուցիչ և որևէ կերպ չհիմնավորված լրացուցիչ բեռ, հետևյալ հիմնավորումներով.

  • Նախագծի հիմնավորումներին, ավելի շուտ դրանց բացակայության վերաբերյալ. 

Նախագծի հիմնավորման մեջ բացակայում է կոնկրետ բացատրություն, թե ինչ գործնական կամ իրավական խնդիրների լուծման նպատակով է առաջարկվում փոփոխությունը։ Չի նշվում, թե արդյոք, օրինակ, դատական պրակտիկան ցո՞ւյց է տվել վարչական ակտերի կասեցման հետևանքով առաջացած որևէ լուրջ խոչընդոտ, որը պահանջում է նման փոփոխություն, կամ, ընդհանուր առմամբ, ի՞նչ վնաս է պատճառվել պետությանը կամ հանրային շահին, եթե այդպիսին հնարավոր է, բացի այդ չկա հղում որևէ վիճակագրության։

Ավելին, բացակայում է Նախագծով նախատեսվող կարգավորման ազդեցության գնահատումը, ինչի առկայությունը տվյալ իրավական ակտի պայմաններում ունի կարևոր նշանակություն, քանի որ այն կարող է ունենալ նշանակալի ազդեցություն գործարար միջավայրի պայմանների վրա։

Բացի այդ, հատուկ ցանկանում ենք շեշտել, որ «Վարչական դատավարության օրենսգրքի» 83-րդ կետի 1-ին մասի 2-րդ կետով, ի թիվս այլի, արդեն իսկ նախատեսվել է բացառություն և վարչական մարմնին լայն հնարավորություն է տրվել, այն դեպքերում, երբ դա է պահանջում հանրային շահը, գրավոր հիմնավորել վարչական ակտի անհապաղ կատարումը։

Ստացվում է մի իրավիճակ, երբ գործող կարգավորմամբ վարչական ակտի անհապաղ կատարման հիմնավորման պարտականությունը իրավացիորեն դրված է վարչական մարմնի վրա և պետք է պայմանավորված լինի բացառապես հանրային շահով, սակայն այժմ՝ ներկայացված նախագծով դրա անհապաղ չկատարման հիմնավորումները դատավարական բարդ ընթացակարգով ներկայացնելու պարտականությունը դրվում է քաղաքացու կամ իրավաբանական անձի վրա։ 

  • Նախագծի ընդունման բացասական հետևանքների վերաբերյալ.
  • Վարչական ակտերի վիճարկման մեխանիզմի բարդացում և անձանց վրա լրացուցիչ բեռի ավելացում.

ՎԴՕ 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Գործի փաստական հանգամանքները դատարանը պարզում է ի պաշտոնե (“ex officio”), այսինքն իր նախաձեռնությամբ ձեռնարկում է համարժեք միջոցներ` կոնկրետ գործի լուծման համար անհրաժեշտ իրական փաստերի վերաբերյալ հնարավոր և հասանելի տեղեկություններ ձեռք բերելու համար։

Վերոգրյալ իրավանորմը ֆիզիկական անձանց և տնտեսվարող սուբյեկտներին հնարավորություն է տալիս իրենց իրավունքների դատական պաշտպանության դիմելիս, ձեռք չբերել մասնագիտական իրավաբանական/փաստաբանական ծառայություններ և ինքնուրույն ներկայացնել հայցադիմում դատարան՝ պահպանելով հայցադիմումին ներկայացվող ձևական պայմանները։ Մինչդեռ, Նախագծով տնտեսվարողները (հատկապես փոքր և միջին ձեռնարկությունները), յուրաքանչյուր դեպքում ստիպված են լինելու դիմելու և ձեռք բերելու նման ծառայություններ, քանի որ հայցի ապահովման միջնորդություն ներկայացնելու և առավել ևս դա հիմնավորելու օրենսդրական պահանջը սեփական գիտելիքներով և ունակություններով ոչ միշտ են կարողանալու բավարարել։

Ստացվում է, որ առաջարկվող կարգավորումը զգալիորեն բարդացնելու է վարչական ակտերի վիճարկման գործընթացը, այդ թվում առաջացնելով լրացուցիչ ռեսուրսների և ֆինանսական միջոցների ներգրավվման անհրաժեշտություն։

Բացի այդ, Դատարանը կարող է հայցի ապահովման միջնորդությունը մերժել, ինչը կնշանակի, որ վարչական ակտը կկատարվի մինչև վերջնական դատական ակտի կայացումն ու օրինական ուժի մեջ մտնելը, նույնիսկ եթե այդ ակտը հետագայում ճանաչվի ոչ իրավաչափ։ Տվյալ պարագայում անկասկած լինելու են իրավիճակներ, երբ դատական կարգով անվավեր ճանաչվելուց հետո վարչական ակտի կատարման հետևանքները 

  • կամ հնարավոր չի լինելու վերացնել (օրինակ՝ շենքը քանդել են վարչական մարմնի ակտի համաձայն), 
  • կամ էլ շատ դժվար, ծախսատար ու երկարատև գործընթաց է լինելու։
  • Ապացուցողականության բարձր շեմ.

Հայցի ապահովման միջոց կիրառելու միջնորդությունը բավարարելու համար օրենսդրությունը սահմանել է բավականին խիստ և բարձր շեմ՝ հայցվորները պետք է հիմնավորեն, որ նման միջոցներ չձեռնարկելը կարող է անհնարին դարձնել կամ դժվարացնել  դատական ակտի կատարումը կամ միջնորդություն ներկայացրած անձի իրավունքների, ազատությունների և օրինական շահերի պաշտպանությունը կամ հանգեցնել վեճի առարկա հանդիսացող գույքի փաստացի կամ իրավական վիճակի փոփոխության կամ էական վնաս հասցնել միջնորդություն ներկայացնող անձին:

Նման ընդհանրական և բավականին խիստ ձևակերպման պարագայում թե՛ տնտեսվարող սուբյեկտների և թե՛ ֆիզիկական անձանց համար չափազանց բարդ է լինելու հիմնավորել վարչական ակտի կասեցման անհրաժեշտությունը՝ անկախ այն հանգամանքից, թե վարչական ակտով նախատեսված պարտավորության չափն ինչպիսին է։

Ըստ էության հայցվորները ստիպված են լինելու հենց գործը քննության սկզբից ապացուցել պահանջների հիմնավորվածությունը, որի արդյունքում միջանկյալ դատական ակտով դատարանն կայացնելու է ըստ էության գործը լուծող ակտի հատկանիշներ ունեցող ակտ։

Բացի այդ, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դատարանները ունեն ոչ միատեսակ մոտեցում՝ ներկայացվող հայցի ապահովման միջնորդությունները բավարարելու հարցում, և հաճախակի դրանք մերժում են, ուստի վիճարկվող ակտերի կասեցումը միայն դատարանի հայեցողությանը թողնելը կարող է կամայականության և ոչ միասնական պրակտիկայի հանգեցնել:

  • Դատարանների և վարչական մարմինների ծանրաբեռնվածության աճ.

Եթե հայցի ապահովման միջնորդությունը դառնում է հայցվորների համար հիմնական մեխանիզմը վիճարկվող վարչական ակտերի կասեցման համար, ապա դատավորները ստիպված կլինեն լրացուցիչ միջնորդություններ քննել՝ յուրաքանչյուր հայցի դեպքում առանձին որոշելով և հիմնավորելով, թե արդյոք միջնորդությունը բավարար ապացուցված է։ Սա ևս կարող է հանգեցնել դատական ծանրաբեռնվածության աճի, մինչդեռ վարչական արդարադատության տրամաբանությունն այս պահին գնում է գործերի քննությունը պարզեցնելու ուղիով (օրինակ՝ գրավոր ընթացակարգերի սահմանումը վիճարկման հայցերի քննության համար):

Վերը բերված հիմնավորումներով պայմանավորված՝ առաջարկում ենք նախագիծը շրջանառությունից հանել:

ԱՏՁՄ-ի դիրքորոշումը առաջարկվող հետազոտություն և զարգացում կանոնակարգերի վերաբերյալ​

«Գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակող մասնագիտական հանձնաժողով ձևավոևելու, հանձնաժողովի գործունեութւան կարգը և կազմը սահմանելու, հանձնաժողովի կողմից գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու կարգը, գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների չափանիշները սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության որոշման նախագծի («R&D») վերաբերյալ ԱՏՁՄ կարծիքը։  Նախագծի հետ կապված նախևառաջ ընգծենք, որ ընտրված մոտեցումը չի արտացոլում Հայաստանի ներկա սոցիալ-տնտեսական իրողությունները և նորարարական զարգացման առանձնահատկությունները։ Այս խնդիրն առավել ակնհայտ է դառնում բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության ոլորտի ներկա իրականության առանձնահատկությունները դիտարկելիս։ Նախագծով առաջարկվող  մոտեցումը զգալի ադմինիստրատիվ բեռ է ստեղծում ընկերությունների համար, ստիպելով նրանց հատկացնել լրացուցիչ ռեսուրսներ և աշխատակազմ՝ համապատասխանության պահանջները բավարարելու համար։ Այս արհեստական բարդությունները խոչընդոտում են կազմակերպություններին՝ կենտրոնանալու իրենց առանցքային գիտահետազոտական և փորձարարական աշխատանքների վրա, զգալիորեն սահմանափակելով նրանց ռեսուրսների և ուշադրության արդյունավետ բաշխումը։ Առաջարկվող կարգավորումները, թեև ունեն դրական նպատակադրում, սակայն ունեն հստակեցման կարիք՝ առավել արդյունավետ կերպով խթանելու երկրում նորարարական գործունեությունը։ Հետևաբար, ստորև ներկայացնում ենք մեր դիտարկումները նախագծի հետագա կատարելագործման ուղղությամբ։

I. Հանձնաժողովի մասով.

  1. Նախագիծը նախատեսում է գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու մասնագիտական հանձնաժողովի («Հանձնաժողով») կազմը։ Հանձնաժողովը նախագահում է Հայաստանի Հանրապետության կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության (ԿԳՄՍՆ) բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեի (ԲԿԳԿ) նախագահը, միևնույն ժամանակ ԲԿԳԿ ունի ներկայացուցիչ հանձնաժողովում և ապահովում է վերջինիս քարտուղարությունը։ Հանձնաժողովը կազմված է նաև այլ պետական մարմինների ներկայացուցիչներից։ ԱՏՁՄ-ն բարձր է գնահատում ԿԳՄՍՆ և ԲԿԳԿ դերը կրթության և գիտության զարգացման բնագավառում։ Այսուհանդերձ բարձր տեխնոլոգիաների արդյունաբերության R&D գործունեությունը իրենից ներկայացնում է այլ պահանջմունքներ և առանձնահատկություններ ունեցող ուղղություն, և Հանձնաժողովի նման կազմը առաջացնում է մի շարք հարցեր՝
    • Հաշվի առնելով ԿԳՄՍՆ և ԲԿԳԿ գործառույթները, որոնք հիմնականում վերաբերում են կրթությանը և գիտությանը (ինչը հստակ բխում է նաև ԿԳՄՍՆ և ԲԿԳԿ կանոնադրություններից)՝ անհասկանալի է, թե որքանով է վերջինս հնարավորություն ունենալու կոոդինացնելու կիրառական գիտական հետազոտությունները և փորձարարական մշակումները որպես այդպիսին որակելու աշխատանքները։ Ընդ որում, հարցն առավել խնդրահարույց է դառնում՝ հաշվի առնելով որ R&D գործունեությունը իրականացվելու է բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերությունում, իսկ վերջինս պահանջում է ինդուստրիայի առանձնահատկությունների և բովանդակության հստակ ընկալում։
    • Նախագծի Հավելված 2-ը նախատեսում է R&D գործունեության գնահատման համար հինգ չափանիշ, որոնք ամբողջովին գնահատողական են, և անհրաժեշտ են հատուկ գիտելիքներ և ունակություններ՝ նման գնահատողական չափանիշները ճիշտ կիրառելու համար։
    • Նախագիծը չի նախատեսում բիզնեսի ներկայացուցիչների որևէ կերպով ներգրավվում Հանձնաժողովում, ինչը ընդհանուր գործընթացը դարձնում է իրականությունից կտրված և հիմնված զուտ ակադեմիայի և ոչ արդյունաբերության վրա։
  2. Հանձնաժողովի դերը Նախագծի կիրառության իմաստով առանցքային է, և իրականությունից և արդյունաբերությունից կտրված մոտեցումը Նախագիծը և առհասարակ Նախագծի հետ կապված արտոնությունը կդարձնի իմաստազուրկ։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը, անհրաժեշտ ենք համարում վերադիտարկել Հանձնաժողովի կազմը թե’ նախագահության և թե’ անդամների համատեքստում։ 

II. Գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների չափանիշների մասով.

Նախագծի Հավելված 2-ը նախատեսում է մի շարք գնահատողական չափանիշներ՝ աշխատանքների՝ որպես գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ որակելու համար։ Այսուհանդերձ այդ չափանիշների մասով առկա են մի շարք անորոշություններ։ Այսպես՝
  1. Նախագիծը նախատեսում է «նորույթ»-ի չափանիշ, ինչը ենթադրում է, որ գործունեությունը պետք է նպատակ ունենա նոր կիրառական գիտելիք ստեղծելուն, որը նախկինում գոյություն չի ունեցել կամ չի կիրառվել տվյալ համատեքստում։
    • Հստակ չէ, թե արդյոք սա ենթադրում է, որ եթե գիտելիքը չի կիրառվել հենց տվյալ կազմակերպության կողմից, ապա համատեքստի պահանջը համարվում է բավարարված։
  2. Նախագծի Հավելված 2-ի 3-րդ մասի 3բ կետը հակասում է նույն մասի 4գ կետին։ Այսպես, Նախագիծը նախատեսում է «անորոշությունը» իբրև R&D գործունեության գնահատման չափանիշներից մեկը, իսկ անորոշության պայմաններից է հանդիսանում «ռեսուրսների անորոշությունը՝ չկա լիակատար վստահություն, թե որքան ժամանակ, գումար կամ ջանք կպահանջվի հաջողության հասնելու համար»։ Մյուս կողմից քննարկվող մասի 4գ կետը, որը «համակարգվածության» չափանիշի պայմաններից է, նախատեսում է, որ գործունեությունը պետք է իրականացվի նախապես պլանավորված, համակարգված և ֆինանսապես կազմակերպված ձևով: Պետք է հստակ սահմանված լինեն «[…] ռեսուրսները՝ ով և ինչ միջոցներ են ներգրավվելու (ֆինանսներ, ժամանակ, աշխատուժ)»։ 
    • Նման պայմաններում անհասկանալի է, թե որտեղ է ավարտվում անորոշությունը և որտեղ սկսում հստակությունը՝ ժամանակի, աշխատուժի և ֆինանսերի մասով։ Գտնում ենք, որ այս երկու պայմաններից մեկը պետք է հանվի՝ հակասությունը վերացնելու նպատակով։
  3. Նախագծի Հավելված 2-ի չափանիշներից է հանդիսանում «փոխանցելիությունը», որը ենթադրում է, որ «Գործունեության արդյունքը պետք է լինի փաստաթղթավորված և հաղորդակցելի, որպեսզի այն հնարավոր լինի. […] փոխադրել՝ կիրառել այլ ոլորտներում կամ նոր նախագծերում»։
    • Հասկանալի չէ, թե արդյոք այս պահանջը ենթադրում է կիրառելիություն միևնույն կազմակերպության ներսում, թե խոսքը վերաբերում է նրան, որ արդյունքը պիտի լինի հանրային, ինչը ենթադրում է մտավոր սեփականության հետ կապված հարցերի ապահովում մինչև նման հանրայնացումը։ Այդ հարցերի պատասխանները կարևոր են բիզնեսի համար կանխատեսելիության և գործընթացների պլանավորման տեսանկյունից։
  4. Նախագծի Հավելված 2-ի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակման աշխատանքներն այդպիսին որակելու չափանիշների կիրառման ժամանակ չեն գնահատվում հավաքագրման, կոդավորման, ձայնագրության, դասակարգման, տարածման, թարգմանության, վերլուծության կամ վերլուծական  և գնահատման գործողությունները։»
    • Հայաստանի Հանրապետության հարկային օրենսգրքի 150-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1.1-ը կետը վերաբերում է աշխատակիցների եկամտային հարկին։ Առաջանում է հետևյալ հարցը՝ եթե աշխատակցի  աշխատանքի մի մասն է համապատասխանում Գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակման աշխատանքներին, իսկ մյուսը ներառում է սույն կետով սահմանված գործողությունները, ինչպես է իրականացվելու գնահատումը և կիրառվելու Հայաստանի Հանրապետության հարկային օրենսգրքի 150-րդ հոդվածը և սույն Նախագիծը։

III. Հանձնաժողովին ներկայացվող տեղեկատվության մասով.

Նախագծի Հավելված 4-ը նախատեսում է այն տեղեկատվությունը, որն առնվազն պետք է ներկայացվի գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու և աշխատանքների հետագա ընթացքի հաշվետվողականության համար։ Տեղեկատվությանը վերաբերող դրույթները ունեն մի շարք խնդիրներ և/կամ անհստակություններ։ Այսպես՝
  1. Նախագծի Հավելված 4-ի 4-րդ մասը նախատեսում է, որ «Ծրագրում ներառվում է տեղեկատվություն՝ գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների աշխատանքների անվանումը` ըստ տնտեսական գործունեության դասակարգչի նկարագիրը, […] ծրագրի շրջանակում ներառված՝ մասնագիտական աշխատանքներ կատարող վարձու աշխատողների տվյալները։ Ծրագիրը կարող է ներառել նաև այլ հանգամանքների, փաստերի, տվյալների նկարագրություն, այլ հիմնավորումներ, որոնք կարևոր կհամարվեն աշխատանքներն իրականացնողների կողմից։ […] Եթե հայտը և դրան կից ներկայացված փաստաթղթերը կամ դրանցում ներառված տեղեկությունները կարիք ունեն լրացուցիչ հիմնավորումների, ապա հանձնաժողովը կասեցնում է հայտի քննարկումը և 2  աշխատանքային օրվա ընթացքում տեղեկացնում հայտատուին  […]»։ 
    • Գաղտնիք չէ, որ R&D գործունության մեջ կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում գաղտնիության կոմպոնենտը, իսկ ցանկացած արտահոսք կարող է հսկայական վնասներ պատճառել բիզնեսին, այդ թվում վնասելով հնարավոր նորարարությունը։ Նախագծի Հավելված 4-ի դրույթներից հստակ չէ, թե ինչ ծավալի տեղեկատվություն պետք է ներկայացվի աշխատանքների մասով թե նախնական և թե հետագա՝ մոնիթորինգի փուլերում։ Ավելին, Նախագծի Հավելված 4-ը նախատեսում է, որ Հանձաժողովը իրավասու է պահանջելու լրացուցիչ տեղեկատվություն, երբ «տեղեկությունները կարիք ունեն լրացուցիչ հիմնավորումների», ինչի ծավալը և շրջանակը ևս պարզ չէ։ Խնդիրը հատկապես ակնառու է այն պայմաններում, երբ Նախագիծը չի նախատեսում որևէ երաշխիք գաղտնիության մասով։ Հետևապես, հարկավոր է Նախագծում նախ հստակեցնել տնտեսվարողի կողմից ներկայացվող տեղեկատվության ծավալը, ինչպես նաև ներառել այնպիսի դրույթներ և երաշխիքներ, որոնք կապահովեն այդպիսի տեղեկատվության գաղտնիությունը։
  2. Անհասկանալի է, թե արդյոք առկա է որևէ սահմանափակում R&D գործունության մեջ մասնագիտական աշխատանք կատարող անձանց մասով։ Արդյոք այս ցանկը նույնանում է այն ցանկի հետ, որը մշակվում է «Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի պետական աջակցության մասին» ՀՀ օրենքի կիրառման նպատակով և որքանով է այդ նույնականացումը արդարացված։
  3. Նախագծի Հավելված 4-ը նաև նախատեսում է Հանձնաժողովի կողմից աշխատանքների պրոգերսի նկատմամբ վերահսկողության իրավունք։ Ընդ որում, «Աշխատանքներն իրականացնողը աշխատանքների իրականացման ընթացքի և արդյունքների մասին տեղեկություններ է ներկայացնում Հանձնաժողով Հայաստանի Հանրապետության կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարի սահմանված ձևով, կարգով ու պարբերականությամբ», իսկ Հանձաժողովը իրավասու է նաև անել լրացուցիչ հարցումներ և դրանց հիման վրա կատարվող ուսումնասիրությունների հիման վրա վերահսկել աշխատանքների իրականացման ընթացքը և արդյունքները։
    • Հաշվի առնելով R&D գործունեության առանձնահատկությունները և հատկապես R&D գործունեությունը բարձր տեխնոլոգիաների արդյունաբերության մեջ, անհասկանալի է, թե ինչպես է այդ արդյունաբերությունում R&D գործունեության հաշվետվողականության մանրամասները սահմանվելու ԿԳՄՍՆ կողմից, այն պայմաններում երբ նման մանրամասների սահմանման համար պարտադիր պայման է բարձր տեխնոլոգիաների արդյունաբերության հստակ ընկալումը և կապը ինդուստրիայում գործող բիզնեսների հետ։
    • Ավելին, հստակ չէ, թե որն է այն տեղեկատվության շրջանակը, որը Հանձնաժողովը իրավասու կլինի պահանջելու, հաշվի առնելով, որ հնարավոր են դեպքեր, երբ որոշակի տեղեկատվություն տնտեսվարող սուբյեկտը չի կարողանա ներկայացնել՝ գաղտնիության կոմպոնենտը հաշվի առնելով՝ արդյունքում զրկվելով հնարավոր արտոնությունից։
  4. Նախագծի Հավելված 4-ի 14-րդ մասի համաձայն՝  «[…] աշխատանքներն իրականացնողի գործունեության մեջ էական խախտումների առկայության դեպքում Կոմիտեն  իրավասու է գրավոր զգուշացնելու աշխատանքներն իրականացնողին, իսկ Հանձնաժողովը վերանայել գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ որակելու իր եզրակացությունը»։ 
    • Անհասկանալի է, թե որն է համարվում էական խախտում։ Հարկավոր է հստակեցնել այդ դեպքերը կամ առնվազն սահմանել խախտումը էական որակելու չափանիշներ, ինչպես նաև նախատեսել այդպիսի խախտման հետևանքը։
  5. Նախագծի Հավելված 4-ի 20-րդ մասի համաձայն՝ «Աշխատանքների իրականացման ընթացքում փոփոխություններ առաջանալու դեպքում աշխատանքներ իրականացնողը պետք է դրա մասին գրավոր տեղեկացնի հանձնաժողովին»։
    • Նախագծից պարզ չէ, թե որ փոփոխությունների դեպքում է տնտեսվարողը պարտավոր ծանուցել Հանձնաժողովին՝ արդյոք խոսքը գնում է ցանկացած փոփոխության, թե որոշակի չափանիշի համապատասխանող փոփոխությունների մասին, ինչ ժամկետում պետք է Հանձնաժողովը ծանուցվի, և որոնք են չծանուցման հետևանքները։
IV. Տնտեսական դասակարգչի մասով. 6. Նախագծի Հավելված 2-ի 5-րդ մասը նախատեսում է՝ «Սույն հավելվածի 3-րդ կետով սահմանված չափանիշների բավարարման դեպքում գիտական հետազոտությունները և փորձարարական մշակումների աշխատանքները որպես այդպիսին որակելու վերաբերյալ եզրակացությունը տրամադրվում է. Առնվազն վերջին 6 ամիսների ընթացքում M72 տնտեսական գործունեության դասակարգչի ներքո հաշվետվությունների առկայության դեպքում, ընդ որում՝ այս մասով առնվազն 6 ամսվա ընթացքում ճշգրտումներ չպետք է կատարված լինեն»:
  • Ստացվում է, որ R&D գործունեության համար նախատեսված արտոնությունից օգտվելու հնարավորությունը ունի առվազն երկու սահմանափակում՝ M72 տնտեսական գործունեության դասակարգչի ներքո հաշվետվությունների ներկայացում և սույն դասակարգչի կիրառում առնվազն վերջին վեց ամսիների ընթացքում։
Հարկ է նշել, որ ՀՀ-ում ՏՏ ընկերությունների ճնշող մեծամասնությունը գործունեություն է իրականացնում J62 դասակարգչով, մինչդեռ M72 դասակարգչով գործող ընկերությունները կազմում են փոքրամասնություն։ ՀՀ-ում գործող միջազգային կազմակերպությունների դուստր ընկերություններ, ՀՀ-ում գործունեություն են իրականացնում, այդ թվում R&D գործունեություն, այլ դասակարգիչների ներքո։ Ստացվում է, որ վերը նշված երկու պայմանները արհեստական խոչընդոտ են ստեղծելու նմանատիպ ընեկերությունների համար. նոր ստեղծված ընկերությունները, որոնք փաստացի իրականացնում են գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ, գրանցումից հետո առնվազն 6 ամիս հնարավորություն չեն ունենա դիմելու օրենքով սահմանված արտոնություններից օգտվելու համար, իսկ մյուս կողմից այն ընկերությունները, որոնք իրականացրել և իրականացնում են գիտական հետազոտություններ և փորձարարական մշակումներ, սակայն իրենց հարկային հաշվետվություններում նշել են J62 դասակարգիչը (կամ որևէ այլ դասակարգիչ)՝ որպես վերջնական արդյունքի տնտեսական գործունեության դասակարգիչ, նույնպես առաջիկա 6 ամիսներին չեն կարողանա դիմել արտոնություններ ստանալու համար՝ չնայած այն հանգամանքին, որ նրանց գործունեության էական մասը համապատասխանում է օրենքի պահանջներին։ Արդյունքում այդ ընկերությունները հարկադրված կլինեն կատարելու նաև դասակարգչի փոփոխություն՝ արհեստական խոչընդոտը հաղթահարելու  համար ծախսելով լրացուցիչ ռեսուրսներ։ Նշվածը հաշվի առնեով՝ առաջարկում ենք հանել սույն պահանջը՝ թողնելով Հանձնաժողովի հայեցողությանը գնահատելու փասացի կատարվող գիտական հետազոտությունների և փորձարարական մշակումների համապատասխանությունը սահմանված չափորոշիչներին։ Եթե հնարավոր չէ ամբողջությամբ հեռացնել սահմանափակումը, առաջարկում ենք վերանայել այն՝ առնվազն թույլ տալով  չկիրառել այն Նախագծի ընդունումից հետո առաջին մեկ տարվա ընթացում։

Փոփոխություններ և լրացումներ ՀՀ վարչական դատավարության օրենսգրքում

ԴԻՐՔՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԵՎ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔԻ ՆԱԽԱԳԾԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

27.02.2025 թվականին հանրային քննարկման է ներկայացվել «Հայաստանի Հանրապետության Վարչական դատավարության օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի նախագիծը (այսուհետ՝ Նախագիծ)։

Առկա կարգավորումը. Վարչական դատավարության օրենսգրքի (ՎԴՕ) 83-րդ հոդվածով սահմանվում են վիճարկման հայցը վարույթ ընդունելու իրավական հետևանքները. մասնավորապես, ընդհանուր կանոնի համաձայն՝ վիճարկման հայցը վարույթ ընդունելը կասեցնում է վիճարկվող վարչական ակտի կատարումը մինչև այդ գործով դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 

Նախագծով, ի թիվս այլի, առաջարկվում է. Վերոգրյալ կանոնն ուժը կորցրած ճանաչել և, ընդհանուր կանոնի համաձայն, հայցվորի վրա է դրվում պարտականություն վիճարկվող վարչական ակտի կատարման կասեցման համար դատարանին ներկայացնելու հայցի ապահովման միջնորդություն՝ հիմնավորելով, որ նման միջոցներ չձեռնարկելը կարող է 

  • անհնարին դարձնել կամ դժվարացնել դատական ակտի կատարումը կամ
  • միջնորդություն ներկայացրած անձի իրավունքների, ազատությունների և օրինական շահերի պաշտպանությունը կամ 
  • հանգեցնել վեճի առարկա հանդիսացող գույքի փաստացի կամ 
  • իրավական վիճակի փոփոխության կամ էական վնաս հասցնել միջնորդություն ներկայացնող անձին։

Ստացվում է, որ վարչական ակտը կարծես ավելի շատ օրինականության կանխավարկած է ստանում և, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է կատարվի՝ անկախ դատարանի կողմից դրա օրինականությունը ստուգելու հանգամանքի։

ԱՏՁՄ-ն իր դժգոհությունն է հայտնում ներկայացված նախագծով առաջարկվող կարգավորումների վերաբերյալ, քանի որ դրանք ոչ միայն հակասում են ՎԴՕ ընդհանուր տրամաբանությանը, այլ նաև տնտեսվարող սուբյեկնտերի վրա դնում են լրացուցիչ և որևէ կերպ չհիմնավորված լրացուցիչ բեռ, հետևյալ հիմնավորումներով.

  • Նախագծի հիմնավորումներին, ավելի շուտ դրանց բացակայության վերաբերյալ. 

Նախագծի հիմնավորման մեջ բացակայում է կոնկրետ բացատրություն, թե ինչ գործնական կամ իրավական խնդիրների լուծման նպատակով է առաջարկվում փոփոխությունը։ Չի նշվում, թե արդյոք, օրինակ, դատական պրակտիկան ցո՞ւյց է տվել վարչական ակտերի կասեցման հետևանքով առաջացած որևէ լուրջ խոչընդոտ, որը պահանջում է նման փոփոխություն, կամ, ընդհանուր առմամբ, ի՞նչ վնաս է պատճառվել պետությանը կամ հանրային շահին, եթե այդպիսին հնարավոր է, բացի այդ չկա հղում որևէ վիճակագրության։

Ավելին, բացակայում է Նախագծով նախատեսվող կարգավորման ազդեցության գնահատումը, ինչի առկայությունը տվյալ իրավական ակտի պայմաններում ունի կարևոր նշանակություն, քանի որ այն կարող է ունենալ նշանակալի ազդեցություն գործարար միջավայրի պայմանների վրա։

Բացի այդ, հատուկ ցանկանում ենք շեշտել, որ «Վարչական դատավարության օրենսգրքի» 83-րդ կետի 1-ին մասի 2-րդ կետով, ի թիվս այլի, արդեն իսկ նախատեսվել է բացառություն և վարչական մարմնին լայն հնարավորություն է տրվել, այն դեպքերում, երբ դա է պահանջում հանրային շահը, գրավոր հիմնավորել վարչական ակտի անհապաղ կատարումը։

Ստացվում է մի իրավիճակ, երբ գործող կարգավորմամբ վարչական ակտի անհապաղ կատարման հիմնավորման պարտականությունը իրավացիորեն դրված է վարչական մարմնի վրա և պետք է պայմանավորված լինի բացառապես հանրային շահով, սակայն այժմ՝ ներկայացված նախագծով դրա անհապաղ չկատարման հիմնավորումները դատավարական բարդ ընթացակարգով ներկայացնելու պարտականությունը դրվում է քաղաքացու կամ իրավաբանական անձի վրա։ 

  • Նախագծի ընդունման բացասական հետևանքների վերաբերյալ.
  • Վարչական ակտերի վիճարկման մեխանիզմի բարդացում և անձանց վրա լրացուցիչ բեռի ավելացում.

ՎԴՕ 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Գործի փաստական հանգամանքները դատարանը պարզում է ի պաշտոնե (“ex officio”), այսինքն իր նախաձեռնությամբ ձեռնարկում է համարժեք միջոցներ` կոնկրետ գործի լուծման համար անհրաժեշտ իրական փաստերի վերաբերյալ հնարավոր և հասանելի տեղեկություններ ձեռք բերելու համար։

Վերոգրյալ իրավանորմը ֆիզիկական անձանց և տնտեսվարող սուբյեկտներին հնարավորություն է տալիս իրենց իրավունքների դատական պաշտպանության դիմելիս, ձեռք չբերել մասնագիտական իրավաբանական/փաստաբանական ծառայություններ և ինքնուրույն ներկայացնել հայցադիմում դատարան՝ պահպանելով հայցադիմումին ներկայացվող ձևական պայմանները։ Մինչդեռ, Նախագծով տնտեսվարողները (հատկապես փոքր և միջին ձեռնարկությունները), յուրաքանչյուր դեպքում ստիպված են լինելու դիմելու և ձեռք բերելու նման ծառայություններ, քանի որ հայցի ապահովման միջնորդություն ներկայացնելու և առավել ևս դա հիմնավորելու օրենսդրական պահանջը սեփական գիտելիքներով և ունակություններով ոչ միշտ են կարողանալու բավարարել։

Ստացվում է, որ առաջարկվող կարգավորումը զգալիորեն բարդացնելու է վարչական ակտերի վիճարկման գործընթացը, այդ թվում առաջացնելով լրացուցիչ ռեսուրսների և ֆինանսական միջոցների ներգրավվման անհրաժեշտություն։

Բացի այդ, Դատարանը կարող է հայցի ապահովման միջնորդությունը մերժել, ինչը կնշանակի, որ վարչական ակտը կկատարվի մինչև վերջնական դատական ակտի կայացումն ու օրինական ուժի մեջ մտնելը, նույնիսկ եթե այդ ակտը հետագայում ճանաչվի ոչ իրավաչափ։ Տվյալ պարագայում անկասկած լինելու են իրավիճակներ, երբ դատական կարգով անվավեր ճանաչվելուց հետո վարչական ակտի կատարման հետևանքները 

  • կամ հնարավոր չի լինելու վերացնել (օրինակ՝ շենքը քանդել են վարչական մարմնի ակտի համաձայն), 
  • կամ էլ շատ դժվար, ծախսատար ու երկարատև գործընթաց է լինելու։
  • Ապացուցողականության բարձր շեմ.

Հայցի ապահովման միջոց կիրառելու միջնորդությունը բավարարելու համար օրենսդրությունը սահմանել է բավականին խիստ և բարձր շեմ՝ հայցվորները պետք է հիմնավորեն, որ նման միջոցներ չձեռնարկելը կարող է անհնարին դարձնել կամ դժվարացնել  դատական ակտի կատարումը կամ միջնորդություն ներկայացրած անձի իրավունքների, ազատությունների և օրինական շահերի պաշտպանությունը կամ հանգեցնել վեճի առարկա հանդիսացող գույքի փաստացի կամ իրավական վիճակի փոփոխության կամ էական վնաս հասցնել միջնորդություն ներկայացնող անձին:

Նման ընդհանրական և բավականին խիստ ձևակերպման պարագայում թե՛ տնտեսվարող սուբյեկտների և թե՛ ֆիզիկական անձանց համար չափազանց բարդ է լինելու հիմնավորել վարչական ակտի կասեցման անհրաժեշտությունը՝ անկախ այն հանգամանքից, թե վարչական ակտով նախատեսված պարտավորության չափն ինչպիսին է։

Ըստ էության հայցվորները ստիպված են լինելու հենց գործը քննության սկզբից ապացուցել պահանջների հիմնավորվածությունը, որի արդյունքում միջանկյալ դատական ակտով դատարանն կայացնելու է ըստ էության գործը լուծող ակտի հատկանիշներ ունեցող ակտ։

Բացի այդ, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դատարանները ունեն ոչ միատեսակ մոտեցում՝ ներկայացվող հայցի ապահովման միջնորդությունները բավարարելու հարցում, և հաճախակի դրանք մերժում են, ուստի վիճարկվող ակտերի կասեցումը միայն դատարանի հայեցողությանը թողնելը կարող է կամայականության և ոչ միասնական պրակտիկայի հանգեցնել:

  • Դատարանների և վարչական մարմինների ծանրաբեռնվածության աճ.

Եթե հայցի ապահովման միջնորդությունը դառնում է հայցվորների համար հիմնական մեխանիզմը վիճարկվող վարչական ակտերի կասեցման համար, ապա դատավորները ստիպված կլինեն լրացուցիչ միջնորդություններ քննել՝ յուրաքանչյուր հայցի դեպքում առանձին որոշելով և հիմնավորելով, թե արդյոք միջնորդությունը բավարար ապացուցված է։ Սա ևս կարող է հանգեցնել դատական ծանրաբեռնվածության աճի, մինչդեռ վարչական արդարադատության տրամաբանությունն այս պահին գնում է գործերի քննությունը պարզեցնելու ուղիով (օրինակ՝ գրավոր ընթացակարգերի սահմանումը վիճարկման հայցերի քննության համար):

Վերը բերված հիմնավորումներով պայմանավորված՝ առաջարկում ենք նախագիծը շրջանառությունից հանել:

CONTACT INFORMATION

(+374)11 54 88 81
Mon – Fri 09:00-18:00 “UATE Power House” Khorenatsi 28, 3-rd floor, Yerevan, Armenia

Union of Advanced Technology Enterprises © 2025. All rights reserved

UATE